Konu: "Büyümemişler" grubundaysanız evlenmeyin!

Görür görmez vurulmuş, “İşte tam istediğim gibi bir gelin” diye mırıldanmıştı. Hemen isteme turlarına başlamış, oğlunu paşalara layık bir düğünle baş göz etmişti.

İlk günler gelinini çok sevmişti. Ama ne olmuşsa düğünden sonra olmuş, her akşam oğluna bir şikâyet dilekçesi sunmaya başlamıştı.

Artık delikanlı eve koşar adımlarla değil korkuyla geliyordu. “Acaba annem bugün neler anlatacak?” diyerek ürküyordu. Daha kapıdan girer girmez annesinin serzenişleriyle karşılaşıyordu.

Eşi de ufaktan ufaktan rahatsız olmaya ve tartışmalar, gözyaşları ve şikâyetler başlamıştı…


…Ve anne son dilekçeyi vermişti. Ya eşin ya ben.


Delikanlı deliye dönmüştü. Ne eşinden vazgeçebiliyordu ne de annesinden. Yıllarca süren bu tartışmalar mahkeme kapısına kadar gitmişti.

Ne yazık ki, böyle trajediler sık sık yaşanıyor. Bir hiç yüzünden nice genç gelinlerin boynu bükülüyor. Genç erkeklerin omuzu çöküyor. Gencecik insanlar, anne kaprisine kurban gidiyor.

Kimi avukatlar, boşanmaların birinci sırasını şiddetli geçimsizliğin, ikinci sırasını ise aile yakınlarının müdahalesinin aldığını söylüyor.

Uzmanlara göreyse bazı insanların evlenmemesi gerekiyor. Bunlardan birileri de “büyüyememişler”.


Yani belirli bir ruhi olgunluğa erişmemiş, şahsiyeti tam oturmamış ve ailesine son derece bağlı ve etki altında kalanlar…


Bu tip kişilerin kişilikleri oturmamış olduğundan hep yakınlarının sözleriyle hareket ediyor. Kendilerini idare edemediklerinden idare ediliyorlar.

Yani kayınvalide oğluna “eşini sev” dediğinde sever. “Döv” dediğinde döver.

Bu sadece erkek için değil, kadın için de geçerlidir. İyilik zannıyla nice kötülük yapan:

“Aman ezilme.Kendini ayak altına verme. Kendini kullandırma” diyerek kızlarını fena hareket etmeye teşvik eden kız anneleri de var. Şayet kız da “büyüyememişler” sınıfındaysa annesinin yanlış telkinleriyle aile yuvasını cehenneme döndürebiliyor.


Yaşınız büyüdü; ya ruhunuz, davranışlarınız büyüdü mü?


* İlk önce evlenmeyi düşünen aday “büyüyememişler” grubundaysa büyüyene kadar evlenmemelidir.

* Kayınvalidelerse, çocuklarının evine karışmamalıdır. Bu kız annesi için de erkek annesi içinde geçerlidir. Çünkü aile probleminde sıkıntıyı sadece kayınvalidenin “el kızı” dediği gelin değil, “ciğerparem” dediği oğlu da çekmektedir.

* Erkek iki kadın arasında kalmaktadır. Bir taraftan eşi öbür taraftan annesi çekiştirmekte ve annenin “ciğerparesi” de “el kızıyla” birlikte yıpranmaktadır.

* Peygamberimiz: “Kadını kocası aleyhine kışkırtan kimse bizden değildir.” buyurmaktadır (Ebû Davud, Talâk:1.)

* Öyleyse, oğlunu seven ve onun mutluluğunu isteyen kayınvalide, gelinini sevmeli ki, hem oğlu mutlu olsun hem de gelininin sevgisini kazanarak oğlunu kaybetmesin.

GÜLAY ATASOY

su misali Nickli Üyeden Alıntı

"Büyümemişler" grubundaysanız evlenmeyin!

"Olur mu canım öyle şey!" demek isterdik ama malesef durumumuz bu... Tüm milletlerde midir yoksa Türk milletinin kültürünün bir neticesi midir bu meşhur, hatta TV'lere program olan "Gelin-Kaynana" muhabbeti bilemiyorum.

Evlenmenin mekruh, vacip vs. olduğu durumlar vardır. Her ne kadar bu durumlardan birinin kabı içine tam olarak bu hususu oturtamasakta, evlilik kararı açısından yabana atılamayacak bir alternatiftir diyebiliriz.

Paylaşım için teşekkürler.

cok güzel bir paylasim

tesekkür ederiz.


Hic bi zaman büyüyemiyecegiz desenize :wink:

Allah razı olsun

kardesler,önce herkesi buradan selamliyorum...
bu konu benim icin cok ehemmiyet verdigim bir konu...
20 yaslarina gelmis olan gec evlendirilmek istenir, aile yukaridaki yazida gectigi gibi gözlerine kestirdikleri geline talip olurlar ,genc, anne babaya itati kayitsiz sartsiz algilayinca gencin hayati kabus olmaya adaydir...
bizim. genclerimize bu husus iyice acik acik anlatilmali ailesi ile anne babasi ve kardesleri arasinda nasil bir yol izlemesi gerektigi belki 18 yasindan sonra bu konuda bilgili hocalarimiz tarafindan gencler bilgilendirilmelidirler....

rica ederim..

bence en ideal evlenme yaşı 26-27
bu yaşlarda daha iyi olgunlaşıp neyi doğru ve neyin yanlış olduğunu daha iy kavrayacaklar böylece evlilik hayatlarında daha az hata yaparlar diye düşünüyorum..

ve tabiki bazı büyüklerin tecrübelerinden ve kitaplardanda faydalanabilirler

kardesim, selametlik amcamin bir sözü var...
derki, bir kisi dogdugundan 5 yasina kadar aglar aglamaya doyamaz,
5yasindan 15 yasina kadar oynar oynamaya doyamaz,
15 yasindan 25 yasina kadar ask askina doyamaz,
25 yasindan sonra kâr düsünmeye baslarki eger o zamana kadar evlenmemisse ondan sonra evlenmesi cok zor olur....

genelde aileler20 yas civarinda evlendirmeyi düsünmelerinin sebebi elden avuctan cikmadan basina buyrzk hareket etmesin diye isi oldu bittiye getiriliyor... belli bir hedefi olmiyan gencte böyle tekliflerde baliklama atliyor...

Kadın için 20, erkek için ise 25 uygun sanırsam.

Ankebut kardeşim katılıyorum size

güzel düsünceler, yanliz ask kisinin gözünü kör eder istisnalar kaideyi bozmaz,derler ya asik olunca insan akil izine gidermis